Harry: Happy Days cz. I

Czasami wspominam czasy kiedy byłem dzieckiem i myślę, że jednym z pierwszych wspomnień była wizyta w Disney World, kiedy miałem około 5 lat. Wszystko wydawało się wtedy takie duże i zabawne. Kochałem to.

Pierwszy raz kiedy byłem z dala od mojej rodziny było, kiedy zacząłem chodzić do przedszkola o nazwie Happy Days. Szczerze mówiąc to były szczęśliwe dni. Zawsze dogadywałem się z opiekunkami, a kobieta, która była właścicielką przedszkola, była też moją niańką. Prawdopodobnie dlatego zawsze mogłem się bawić lepszymi zabawkami niż inne dzieci. Zachowywałem się dobrze i prawie w ogóle nie wpadałem w kłopoty.Wtedy bardziej interesowała mnie zabawa, niż bycie niegrzecznym.

Pamiętam mój pierwszy dzień w szkole całkiem wyraźnie. Moja mama przyszła i usiadła że mną w klasie, a potem w połowie dnia poszła. Wszytskie dzieci bawiły się razem, ale niektóre płakały. Czułem się dobrze, miałem tam kilku kolegów, więc dość szybko się zadomowiłem. Mój najlepszy przyjaciel w podstawówce to chłopak, który nazywał się Jonathan. Nadal jest moim przyjacielem i często się widujemy. Przyszedł żeby zobaczyć nas podczas trasy.

Kiedy grałem  w szkolnych przedstawieniach byłem naprawdę młody. Raz zagrałem Buzz'a Lightyear'a w Chitty Chitty Bang Bang. Wiem, że to brzmi trochę dziwnie, ale w sklepie z zabawkami mieli tylko Woodyego i Buzza, więc musiałem się przebrać za Buzz'a. To był mój pierwszy występ, o ile można go nim nazwać.

Zagrałem również w Barney. To było o myszy, która żyła w kościele. Grałem Barney'a, musiałem założyć rajstopy mojej siostry i opaskę z mysimi uszami. Musiałem zaśpiewać tak przed wszystkimi. Wole myśleć, że byłem dobrą muszą.

Zawsze kochałem śpiewać. Pierwszą piosenką do której znałem cały tekst było "Girl Of My Best Friend" Elvisa. Mój tata zapoznał mnie z tą muzyką, więc kiedy dostałem od dziadka pierwszy zestaw karaoke, razem z kuzynem nagraliśmy mnóstwo piosenek Elvisa. Chciałbym nadal je mieć, żeby móc ich słuchać.

Lubiłem matmę od wczesnych lat, ponieważ używaliśmy sześcianów i to było całkiem fajne, ale kiedy podrosłem zauważyłem, że matma staje się coraz trudniejsza, więc postanowiłem pójść w kierunku angielskiego. Rozpierała mnie duma, kiedy za pierwszy esej w swoim życiu dostałem 6. Niestety łatwo mogłem się rozkojarzyć, przez co zacząłem spędzać więcej czasu gadając z kumplami z klasy i na marzeniu o niebieskich migdałach, niż na nauce. Smutne jest to, że już nigdy nie wróciłem, do bycia tak dobrym jak na początku.

Lubiałem też WF i grać dużo w piłkę nożną. Kiedy zacząłem grać dla lokalnej drużyny, nawiązałem też znajomości z ludźmi z innych szkół, co oznacza, że miałem wielu znajomych. Zawsze podobało mi się przebywanie wśród ludzi, fajnie było poznawać nowe osoby. Dzięki temu miałem bardzo duże grono przyjaciół. I chłopców i dziewczyn. Nie należałem do tych chłopców, którzy dziewczyn nie lubili i uważali, że one śmierdzą. Przyjaźniłem się z każdym.

*   *   *

Jest pierwsza część pierwszego rozdziału o Harrym. Postanowiłam dodawać rozdziały raz na miesiąc, bądź ra na dwa tygodnie. Zobaczy się jak będę miała czas :)

Dziękuję za komentarze pod poprzednią notką. To one mnie zachęcają do tego tłumaczenia :)

Jeśli macie jeszcze chwilkę czasu to wypełnijcie 'ankietę' po prawej stronie :)